Een jaar...

January 7, 2018

Het leven heeft opnieuw even stilgestaan in 2017. Mijn lieve moeder ging naar het licht in oktober, en daarmee ook het laatste deeltje van mijn aardse, voorouderlijke wortels.

Ik kon het voelen, in elke cel, hoe intens zo’n gebeuren toch telkens weer is.

De dood is een doorgang, een passage, een diepe afdaling.

Een rite. Een transformatie, voor haar, én voor mij. Als een diepe initiatie ervaar ik het ook deze keer.

En dat vraagt de gepaste omstandigheden om mee om te gaan. Zoals mensen vroeger een zwarte rouwband kregen. Nu krijgen we weinig, tenzij we er zelf voor kiezen.

Professioneel heb ik me een aantal maanden teruggetrokken. Eerst om m’n moeder nabij te zijn tijdens haar laatste tijd hier. Erna om mezelf te voeden en koesteren in al wat zich aandiende om gevoeld en doorleefd te worden. Zoals gewonde dieren dat doen, in een warm holletje, net niet diep onder de grond, uiterst zacht voor mezelf.

Het nieuwe jaar lonkt me naar boven nu. Er zijn mensen die wachten op een gesprek. Groepen die veel beloven, en waar ik mag inspireren en voeden, en mee-delen in zoveel moed om voor echtheid en verbinding te gaan.

Veel licht om te laten schijnen. In mij, en in hen die daarvoor beroep op me doen.

Ik zie doordringende stralen, en ik kijk uit, kom maar nieuw jaar.

 

 

Please reload

Recent Posts

January 7, 2018

Please reload

Archive

Please reload

Tags

Please reload

©2017 by Living by Being.