Waarom mannen om een vuur en vrouwen in een kring
Stel je een man voor. Begin veertig. Goede baan, leuke kinderen, een partner die hem graag ziet. Aan de buitenkant klopt alles. En toch ligt hij 's nachts naar het plafond te staren, met een knoop in zijn maag die hij niet kan benoemen. Hij belt zijn beste vriend niet. Want waarover zou hij het moeten hebben? Ze praten over voetbal, over werk, misschien over de tuin. Nooit over de knoop.
Dat beeld is geen uitzondering. En het is precies de reden waarom mannengroepen en vrouwencirkels de voorbije jaren uit hun zweverige hoekje zijn gekropen en steeds vaker wordt deelgenomen door mensen die nog nooit een wierookstokje hebben aangestoken.
De cijfers liegen niet
Bijna de helft van de Nederlanders voelt zich weleens eenzaam, en mannen scoren daarbij al drie jaar op rij hoger dan vrouwen, zo bracht het CBS in kaart. Psychiater en hoogleraar Rogier Hoenders noemt eenzaamheid ronduit het grootste onzichtbare gezondheidsprobleem van deze tijd, en hij werkt er dit jaar rond samen met de Movember Foundation.
bron: Psychologie Magazine — https://www.psychologie.nl/artikel/eenzaamheid-onder-mannen/
Onderzoek laat bovendien zien dat vriendschappen tussen mannen vaker rond een activiteit draaien, samen fietsen, samen naar een match kijken, terwijl vrouwen vaker één-op-één en over hun binnenwereld praten. Niet omdat mannen minder voelen. Wel omdat ze het minder leerden vertalen naar woorden.
Ook Knack besteedde er aandacht aan: seksuologe Sybille Vanweehaeghe en socioloog Koen Ponnet wezen erop dat mannen klassiek meer energie steken in hun carrière en vrouwen meer in vriendschap en familie, met als gevolg dat mannen, zeker op latere leeftijd, vaker alleen achterblijven.
bron: Knack — https://www.knack.be/factcheck/factcheck-mannen-kunnen-doorgaans-minder-makkelijk-alleen-zijn/
En recent nog beschreef Knack hoe wereldwijd zowel mannen als vrouwen minder relaties aangaan en minder verbinding vinden. Een “liefdescrisis” die zich niet beperkt tot de slaapkamer, maar zich uitstrekt tot hoe mensen zich sociaal tot elkaar verhouden.
Kortom: het probleem is breed erkend. De vraag is wat we ermee doen.
“Zweverig”? Nee. Gewoon eerlijk.
Ik hoor het vaak wanneer ik het over mannengroepen heb: “Is dat niet zo'n ding met een trommel en een veer in je haar?” Ik snap de reflex. Het imago van mannenwerk werd lang gekaapt door beelden van huilende mannen rond een kampvuur die “hun innerlijke wolf” gaan opzoeken. Grappig voor memes, weinig overtuigend voor een man die gewoon wil weten waarom hij zich al maanden leeg voelt.
Geen magie. Wel discipline: elke keer opnieuw kiezen om niet weg te lachen, niet af te leiden met een grap, niet te vluchten in “het gaat wel.”
Maar de kern van een goede mannengroep is verrassend nuchter. Het is een kamer vol mannen die elkaar een simpele, ongemakkelijke vraag stellen: hoe gaat het écht met jou? En dan wachten op het antwoord in plaats van meteen een oplossing aan te dragen. Dat is het hele geheim.
Bij onze eigen mannengroep in Brugge, begeleid door Stijn Van Holm, draait het dan ook niet om praten om het praten. Zeven avonden lang gaan mannen aan de slag met thema's die ertoe doen: zelfvertrouwen, grenzen stellen, kwetsbaarheid durven tonen, emoties niet langer wegdrukken. Ervaringsgericht, niet vrijblijvend. Geen masker nodig. Wel bereidheid.
En de vrouwencirkel dan?
Bij vrouwen ligt het net iets anders. En dat is meteen mijn eerste kritische kanttekening. Vrouwen praten doorgaans al makkelijker over hun gevoelens dan mannen. Het risico bij vrouwencirkels is dan ook niet zozeer stilzwijgen, maar het omgekeerde: veel woorden, weinig verandering.
Happinez omschrijft de vrouwencirkel treffend als een heilige samenkomst om te helen, te delen en te verbinden. Mooi, maar een cirkel die alleen maar troost biedt zonder ooit door te vragen, wordt op termijn een gezellige herhaling van hetzelfde verhaal.
bron: Happinez — https://www.happinez.nl/spiritualiteit/zo-kun-je-zelf-een-vrouwencirkel-organiseren/
Een goede vrouwencirkel confronteert net zo goed als ze omarmt.
Dat is ook waarom “sisterhood” vandaag weer aan kracht wint: vrouwen leven vaker geïsoleerd in het kleine kerngezin en voelen steeds sterker de nood om zich met elkaar te verbinden buiten dat gezin om. Niet als ontsnapping, maar als aanvulling.
Bij Living By Being werken we dat uit in groepen zoals de Wise Women Circle, waar vrouwen via lichaamswerk, archetypes en de eigen moederlijn onderzoeken waar hun kracht ligt en waar oude patronen mogen losgelaten worden. Ook hier geldt: pas als je durft te voelen wat ongemakkelijk is, kan er echt iets veranderen.
Wat een cirkel wél en niet is
Laat me eerlijk zijn, ook over de valkuilen. Niet elke mannengroep of vrouwencirkel is goed begeleid. Sommige zijn los zand: mensen die om beurt hun verhaal doen zonder dat er ooit iets terugkomt. Andere hangen te veel aan één rituele vorm, alsof het aansteken van een kaars vanzelf tot inzicht leidt.
Een cirkel werkt alleen als er een kader is: veiligheid, een goede begeleider, en de moed om elkaar iets te durven teruggeven. Zonder dat kader wordt het gezellig kletsen met een kaarsje erbij. Met dat kader wordt het een plek waar je jezelf, misschien voor het eerst, ongefilterd durft te laten zien.
Dat is precies waarom de vraag “hoe voel jij je hier vandaag écht bij?” nooit een softe vraag is. Het is de moeilijkste vraag die er is.
Een plek die op je wacht
Of je nu nieuw bent in persoonlijk ontwikkelingswerk of al ervaring hebt, je bent welkom zoals je bent bij een van onze groepen. Probeer het eens en laat deelname aan een groep een cadeau zijn voor jezelf (of voor je partner).
Schrijf je hier in voor de eerstkomende mannengroep.
Schrijf je hier in voor de eerstvolgende vrouwencirkel.
Opmerkingen